«در ازل عدم نبود، بلکه یک دنیایی بود،
خیلی قشنگ وپرنعمت وراحت وبی گرد و دود.
یک روزی نمیدونم چیطور شد،
که اخم توی پیشونی حق تعالی پر شد.
اون دنیا قشنگه را کن فیکون کرد؛
عمارت های آن را بی سقف وستون کرد؛
زمین های نرمش رو سنگلاخ کرد،
کله کوه های سبزش را سولاخ کرد؛
از سولاخ ها آتیش غرش کنون بیرون زد،
هر چی دم آتیش اومد سیاسوخته شد،
آدم هایش که بودند خوشمزه ومهربون،
از کوچیک وبزرگ همه رفتند از میون.
بجایشان پیدا شد یک جانورهایی مثل لولو،
همه یا بدجنس یا ریقونه وبی گند وبو،
خلاصه افتضاحی راه افتاد که نگو.
اون دنیا خراب شده هه همین است که ما حالا داریم،
که از دستش اینقدر عاجزیم وبیزاریم
زنده به گور
صادق هدايت در سه شنبه 28 بهمن ماه 1281 در خانه پدري در تهران تولد يافت. پدرش هدايت قلي خان هدايت (اعتضادالملك) فرزند جعفرقلي خان هدايت(نيرالملك) و مادرش خانم عذري- زيورالملك هدايت دختر حسين قلي خان مخبرالدوله دوم بود. پدر و مادر صادق از تبار رضا قلي خان هدايت يكي از معروفترين نويسندگان، شعرا و مورخان قرن سيزدهم ايران ميباشد كه خود از بازماندگان كمال خجندي بوده است. او در سال 1287 وارد دوره ابتدايي در مدرسه علميه تهران شد و پس از اتمام اين دوره تحصيلي در سال 1293 دوره متوسطه را در دبيرستان دارالفنون آغاز كرد. در سال 1295 ناراحتي چشم براي او پيش آمد كه در نتيجه در تحصيل او وقفه اي حاصل شد ولي در سال 1296 تحصيلات خود را در مدرسه سن لويي تهران ادامه داد كه از همين جا با زبان و ادبيات فرانسه آشنايي پيدا كرد.
